Bayram Mesnevisi

Gözlerinden kahrı aldır, yanmasın mâtemlerin;

Mevsiminden derdi çözdür, çağlasın meltemlerin.

Aşka gelsin günlerin, söyletme zor hicranları;

Çâreler yığ gönle, süzdür sen bugün dermanları.

Serme firkat bağra, vuslat toy kurup karsın teni;

Arşa çıksın sözlerin, sevdayla yaksın vurgun beni.

Zergerin tezgâhta örsün nur yakutlar durmadan;

Vakte korlar yığma, hikmetlerle bayram karmadan.

Düşlerin kasvet yığıp bozdurmasın mehtâbını;

Zikri ör sen, durma aşksız, gönle ser mihrâbını.

Koymasın deryâların hiç kalbe hasret şarkısı;

Lebde bülbüller dolaşsın, serme gurbet yankısı.

Kapkara günler dönüşsün şevkle nurdan mâviye;

Meylerin bozsun zehir, dert yığma kordan sâkiye.

Şehre vurgunlar serip, hoyratça katran bağlama;

Köşke nurlar ver hemen, gafletle fettan bağlama.

Câna canlar dizdirip dur, dizme yangınsız hüzün;

Âvizen yansın hemen, sönsün karanlıklar bugün.

Titresin mâhirlerin, neylerle süzdür maksadı;

Gün bugündür durma, kalbe zerk et fırsatı.

Mesnevin vuslat karıp dursun, boyatsın şehrini;

Aşkı bülbül söylesin, güller getirsin mihrini.

Yakmasın hülyâların kâbusla nur mevsimleri;

Bozmasın deryâların kaygıyla kor taksimleri.

Cânı kardırsın segâhlar, zikre dursun dillerin;

Sevk edip dur nurlu sözler, zehri bozsun güllerin.

Bayramından neşveler çıksın, değiştir tâlihi;

Örme sessizlik bugün sen, köşkte çağlat sâlihi.

Ey yanan Pervâne, mihnet yığma kor bülbüllere;

Yaktığın mehtâbı, bir bir sevk edip dur güllere.

( Fâ i lâ tün / Fâ i lâ tün / Fâ i lâ tün / Fâ i lün / )