Gazel ( Gül )

Dilde sensin, közde sensin, câna hicran yığma gül;

Bülbülüm sevdayla yansın, câna hüsran yığma gül!

Her sabah gönlümde tütsün neşveler, bozdurma kalp;

Sultanım himmet getirsin, câna isyan yığma gül!

Olmasın Leyla'mda mâtem, Mecnun'um sersin heves;

Köşke gir sen, bağrı ör sen, câna sûzan yığma gül!

Yaprağından çalmasınlar mevsimin nur hâlini;

Bağbanım kasvet bitirsin, câna şeytan yığma gül!

Çiylerin kaygıyla başlattırmasın yangınları;

Elde hicrim çağlıyorken, câna fettan yığma gül!

Neşve bulsun bülbülüm hep, handa dinsin mersiye;

Muştular serdirmeden hiç, câna harman yığma gül!

Son demim meltem çağırsın, yakmasın Pervâne'yi;

Neylerim sevdayla tütsün, câna bühtan yığma gül!

( fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lün / )