Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Zaman Zayıflığıma Kükrüyor

yine sessizce ayrılıyorum bu şehirden
ardımdan gelen hüzünler'imle,
kopup gidiyorum
baharın sıcacık kollarından.

dikildiğim her pencerede
rüzgarın getirdiği fırtınayla
sonsuz acılara bölünüyor insanlığım.

ellerim üşüyor
yalnızlığa bölündükçe
ağlayan gözlerim.

değeri yok bu yaşamın
adil değil bu düzen
dünyamız gülmüyor artık,

şu yüzü parçalanmış 
buruşuk yüzü görmekten,
kayıp giden bir yıldız gibi
hissediyorum kendimi...

gözlerimi nereye çevirsem
umutlar bir yığın acı olmuş.

uzak mesafelere çekilmiş
bütün duygular.

kötü yaşam kabuğunu kırmış
zayıflığıma kükrüyor.

sarıldığım her el 
çekiyor kendini yavaş yavaş....

yılgın bir savaşçı gibiyim
şairliğine gömülmüş

oradan bakıyorum 
bu çürük yaşama....


NEVZAT TAŞKIRAN



Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 2
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Zaman Zayıflığıma Kükrüyor

nevzat-taski nevzat-taski