Edebiyat ve Kültür Platformu
Mısralar Tutuştu Yar I Aşka
MISRALAR TUTUŞTU YAR-I AŞKA
ayartmasaydın yıldızları
kıskanmayacaktı melekler
Ayrılık yazmayacaktı bahtıma
eteklerin süpürürken sokakları
sen benden gittin ya
hani yaz sonuydu
yağmur düşmemişti toprağa
ışıl ışıldı şehir
kireç kokardı sokaklar
durgun muydu? deniz yoksa damarlarımıydı kuduran
dökülen güllerin
şarabın
vefasızlığın mevsimiydi
"boşver gitsin dedim
hiç bir kalp yıkmadı
buna mı eyvah diyeceksin
güneş devrilince sabaha
bunu da unuttu verirsin"
dedim ama
o günden sonra
yama tutmadı uykularım
sana kaçtı rüyalarım
çıldırdı yatağım
tas tas su döküldü teneşirde canıma
narı aşkına
günaha döl verdi ağaçlar
ikiye bölündü ay
hiç şiire bulunmazdı ellerim
şimdi şiir dokuyor tenim
kurumuş gül kokuyor caddelerim
kim taşladı şehrin lambalarını
neden karanlık her yer
sen diyorum gecenin kuytusuna
uzuyor harflerim
sen boyunca
dilimin neresinde kısalır gecelerim
her esmer tenliye
senin sesinle seslendim
adını bir daha hiç söylemedim..
kızıl güllerin
kızıl şarabın
mevsimiydi
kurumuş yaprakların çıtırtısında
kaybolurken ayak sesin
bir fırçanın ucundan
sonbahar düştü tuvale
sen kızıla yürüdün
mevsimler değişti arkandan
şarabın rengine bulandı
bir çift göz
yağmur yağmur baktık birbirimize
ah esmeralda ah
şarap ve sen ikiz kardeş gibiydiniz
kekremsi bir tat bıraktınız ikinizde dilimde
şarabın mevsimiydi bıraktım
seni bırakamadım
parmak uçlarımda tutuşuyor mısralar
anısı hala taptaze
kitabın
şarabın
aşkın üstüne
yeminler etmiştin
tekrar geleceğine
hala inanıyorum
gecenin alacası düşerken saçlarına
hiç ummadığım bir anda
geleceksin
esmeralda
bekliyorum
Doğan BİLGE Üstadıma Şiirime nefes olduğu için minnettarım
ayartmasaydın yıldızları
kıskanmayacaktı melekler
Ayrılık yazmayacaktı bahtıma
eteklerin süpürürken sokakları
sen benden gittin ya
hani yaz sonuydu
yağmur düşmemişti toprağa
ışıl ışıldı şehir
kireç kokardı sokaklar
durgun muydu? deniz yoksa damarlarımıydı kuduran
dökülen güllerin
şarabın
vefasızlığın mevsimiydi
"boşver gitsin dedim
hiç bir kalp yıkmadı
buna mı eyvah diyeceksin
güneş devrilince sabaha
bunu da unuttu verirsin"
dedim ama
o günden sonra
yama tutmadı uykularım
sana kaçtı rüyalarım
çıldırdı yatağım
tas tas su döküldü teneşirde canıma
narı aşkına
günaha döl verdi ağaçlar
ikiye bölündü ay
hiç şiire bulunmazdı ellerim
şimdi şiir dokuyor tenim
kurumuş gül kokuyor caddelerim
kim taşladı şehrin lambalarını
neden karanlık her yer
sen diyorum gecenin kuytusuna
uzuyor harflerim
sen boyunca
dilimin neresinde kısalır gecelerim
her esmer tenliye
senin sesinle seslendim
adını bir daha hiç söylemedim..
kızıl güllerin
kızıl şarabın
mevsimiydi
kurumuş yaprakların çıtırtısında
kaybolurken ayak sesin
bir fırçanın ucundan
sonbahar düştü tuvale
sen kızıla yürüdün
mevsimler değişti arkandan
şarabın rengine bulandı
bir çift göz
yağmur yağmur baktık birbirimize
ah esmeralda ah
şarap ve sen ikiz kardeş gibiydiniz
kekremsi bir tat bıraktınız ikinizde dilimde
şarabın mevsimiydi bıraktım
seni bırakamadım
parmak uçlarımda tutuşuyor mısralar
anısı hala taptaze
kitabın
şarabın
aşkın üstüne
yeminler etmiştin
tekrar geleceğine
hala inanıyorum
gecenin alacası düşerken saçlarına
hiç ummadığım bir anda
geleceksin
esmeralda
bekliyorum
Doğan BİLGE Üstadıma Şiirime nefes olduğu için minnettarım
Mısralar Tutuştu Yar I Aşka başlıklı yazı lemide tarafından
04.09.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 7
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.