Sana Neyledim

Bağlarımdan gider meltem rüzgârı,

Ey feleğim söyle, sana neyledim!

Bağbanım kaygıyla yıkar baharı,

Ey feleğim söyle, sana neyledim!

Aşkın aleviyle yanmaz zülüfler,

Acıyla kanlandı gözdeki lifler,

Çoğalan matemi söyler Elifler,

Ey feleğim söyle, sana neyledim!

Sazlarım başlatır hüzün havası,

Efganlarla soldu bülbül yuvası,

Cana korlar yığar yurdun ovası,

Ey feleğim söyle, sana neyledim!

Şimdi âşık bitkin, Veysel'i örmez,

Rintlerim çok şaşkın, menzili görmez,

Günün Mecnunları maksada ermez,

Ey feleğim söyle, sana neyledim!

Ellerim hicranla yakar mızrabı,

Dillerim kasvetle sarsar mehtabı,

Kalp gerçek yerine örer serabı,

Ey feleğim söyle, sana neyledim!

Bağlamamda kor var, tutuşmaz bir türlü,

Mısralarım yorgun, sanki bir ölü,

Hecelerim sermez özlenen gülü,

Ey feleğim söyle, sana neyledim!

Mecliste bu akşam söndü ozanlar,

Ruhuma azapla sindi hazanlar,

Âlemim kâbusla kurdu mizanlar,

Ey feleğim söyle, sana neyledim!

Kalpte türkülerle tütmez Ayşeler,

Geliyor şehrime kor endişeler,

Bağımda açılmaz mor menekşeler,

Ey feleğim söyle, sana neyledim!

Yanan Pervane'ye umut sezdirin,

Tütsün alev alev, kahrı çizdirin,

Onun otağına nurlar süzdürün,

Ey feleğim söyle, sana neyledim!