Ben Eylül Çocuğuyum

Efil efil esiyorsa hüzün

Titriyorsa yapraklarım

Kırağı yağıyorsa seherime

Sensizlik ise adı Güz'ün

Bende mevcut tüm belirtisi

Çünkü ben Eylül çocuğuyum yar

Boynumun büküklüğü

Sevdamın karası

Yüreğimin yarası

Eylül'den gelir can

Erken derildim

Umarsızca öğütüldüm hasat diye

Çarmıha gerildi başağım

Anızım yakıldı cayır cayır

Körpe umutlarım

Seherin tazeliğinde

İdam sehpasında tekmelendi

Son isteğim sorulmadan

Yine de yağlı urganın her ilmeğinde

Her sabah yeniden yeniden dirildim can

Bakma Eylül çocuğu olduğuma

Başıma dumanlar çöreklenip

Çileme bin çile eklense de

Gam değil cancağızım

Gam değil türkü gözlüm

Sevda ırmağında yıkanmış yünüm

Aşkın kirmeninde eğrilmişim ben

Bilirim ki

Öksüzlüğüm sende sonlanır

Vuslat sende demlenir

İsterse dört bir yanımdan vursun hançerini

Etrafımda fır dönsün hazan

Topuyla tüfeğiyle gelse ne yazar

Çünkü;

Ben ülküme

Ben ilkeme

Ben sana sevdalıyım can