Muhannet Güzel

Ey muhannet ocağına düşeli!

Ne ondurdun ne öldürdün hastayım.

Mecnun gibi aşk odunda pişeli,

Azrail'in elindeki tastayım.

Sensizliğin sefasını nideyim,

Söz dinlemez yüreğime ne deyim,

Gül yüzüme, diyetini ödeyim!

Laldir dilim konuşmuyor sustayım.

Aşk sazının tellerinde besteyim,

Bülbül gibi namelerde sesteyim,

Şimdilerde notalarda esteyim,

Duman sarmış Kaf dağını pustayım.

Kahverengi gözlerine şeydayım,

Yapacağın hesaplarda paydayım,

Oku hazır gerilmiş bir yaydayım,

Oysa kırık kalp yapmakta ustayım.

Benliğini belemişsin kinlere,

Bir baksana kaybettiğin dünlere!

Sevdamızı defneyledin sinlere,

Dostlarımla kederdeyim yastayım.

Ankara-22.09.2012

Ümit Zeki SOYUDURU