Sen gül bahçesine girdinde Senem,
Gülleri koklayıp, çabucak çıktın.
Gidip gül yerine lale der demem,
Ne vakit toplayıp , hemen çıktın yar?
Ne desem bilmemki sevgilim sana?
Koşta gel diyorum , gelsene bana.
Nasıl yaşamışım, ben yana yana?
Bir gün geliyorsuuun, gelmiyorsun yar.
Güller perişan heeep, bülbüller sustu,
Gelincik ağladı , arılar pustu.
Papatya açmadı , laleler küstü ,
Ne desem ben sana , yaranmadım yar.
Sevdiğini söyle, susma öylece!
Bütün yıl ağladım, hemde her gece.
Aşkımı haykırdım, hep hece hece,
Seni seviyorum, anlasana yar..
Günahlar çok oldu, tartmıyor musun?
Bu kara toprağa, yatmıyor musun?
Döşek mi zannettin , sert mi diyorsun?
Kıyamet Gününde , napacaksın yar?
Çok şüküüür, geldin ya derdim yok artık!
Bülbüller şakıdı , sevinç çok artık.
Papatya sevindi , arı tok artık ,
Güllerle laleler, açtılar bak yar....
Yardım etmek mi istiyorsun? O zaman dinle; yaşama sevinci getir bana çokça olsun çabuk tükenmeyenlerinden. İhtiyacım var bu ara unutmak üzereyim mutluluğu, unuttum sıcak bir çayın tadını, esen rüzgarın serinliğini, hadi durma öyle hatıralarımı canlandır, iyi olanları?
SUZAN ÇELİK... EMKL. ÖĞRT
(
Aşk--ı Senem başlıklı yazı
SÜZAN ÇELİK tarafından
25.09.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
