Yazgısını Bağrıma Gurur Diye Taktığım

                                                                        Diyelim ki...
                                                              Baharın evlat acılı yüreği
                                               Düşen son yaprağını örtünüp sevdamla dertleşti
                                                                        Diyelim ki...
                                                       Türküsünü kaybeden bir ağıdın dileği
                                                    Teselli diye bu şiirimin kapısında bekleşti
                                                                     Ey yar bildiğim...
                                                          Ben hiç saçlarından öte bir geline
                                                   Çeyiz edip gösteririr miyim senin helalliğini

                                                           Hani son gidişinden döndün ya...
                                                                    Bilmem ki acaba
                                                                 Hiç sakladın mı bana
                                                         Dalıp dalıp gittiğin bakışlarından
                                                                          Olur ya...
                                                          Hesaba çekilecek saati bittiğinde
                                                           Gözlerinin dar ağacına yürürken
                                                 Şahitlik ettireyim gün batımlarının eşkiyalığına

                                                           Zaten derme çatma bir ayrılıktı
                                                            Hasret gazaba gelip üfledikçe
                                                                     Koptu kıyameti
                                                         İki yakası bir araya gelmeyesicenin

                                                       Hem bakma sen gecelerin hoyratlığına
                                                                    Uyandırılır mı hiç..
                                                          Yarin busesine sığınan gül uykusu
                                                                    Uyandırılır mı hiç...
                                                      Çiçeklerin rüyasında gezinen nur kokusu

                                                                         Oy benim...
                                                   Hasretiyle gönlümü öksüz öksüz büyüttüğüm
                                                                         Oy benim...
                                                   Sevdasının değirmeninde ömrümü öğüttüğüm
                                                                          De hele...
                                                                 Dağlar yol verdiğinde
                                                    Mahçup mahçup yüzüne bakıp da utandı mı
                                                                          De hele...
                                                                 son geçide geldiğinde
                                                Yorgunluğuna döşek olup da hakkına katlandı mı

                                                                        Hey benim...
                                                       Yazgısını bağrıma gurur diye taktığım
                                                        Vuslatın iki büklüm duruşlu kapısına
                                                    Ah çekişlerinden kalma bir hikaye anlat ki
                                                   Yürek yangınlarının  telaşı neden miş anlasın
                                                                         Anlasın ki
                                                            Buyur ederken hor bakmasın
                                                     Irmak ırmak bekleşen göz pınarlarımıza