Edebiyat ve Kültür Platformu
Bu Vebalı Topraklarda
Gücümün sıfır noktasına dayanmış
İçimde ki sabır ateşi,
En küçük şeye karşı
Direnme duygusu
Uçup gitmiş ruhumdan.
Zaman bir kadın gibi okşarken
Ağlayan gözlerimi,
Mevsimler nasıl kovalamış
Çocukluğumu ardımdan,
Ve ne çabuk buharlaşmış
Yüzümün aynası.
Derin uykulara dalıp gittiğim
O erişilmez ümitler,
Ne zaman sırt çevirmiş benden.
Ne zaman çekmiş hayalini
Kirpiklerimin ucundan.
Bu tatsız kavgada
Bir kaçak gibi
Geceye sığınışım
Tanrıya dilenirken,
Anladım ki; hayat
Aklımın ayarını yitirdiğim
Günlerin kâbusunda vurulmuş.
orta yaş gençliğim
Etrafı iğrençliklerle çevrilmiş sahtelikten,
İhanetin izlerini taşıyor
Tuzaklanmış kaderimden.
Kafesine mecbur edilişim
Adalet duygusunu
Nefsime kaçırdıkça,
Ben; pişmanlığın kitabında
Yaşayan bir ölü olarak kalacağım
Bu vebalı topraklarda.
Bu Vebalı Topraklarda başlıklı yazı nevzat-taski tarafından
14.09.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.