Gönül

Sen ne utanmaz allanmaz şeysin

Her şeyin çoğunu

Güzelin en güzelini istersin;

Ve sen kendini dev aynasında görürsün

Kendini, bir şey sanır.

Hem kendini,

Hem de beni, üzersin..

Başın var aklın yok;

Yüzlerinde bakılacak hal yok;

Kırış, kırış olmuş bak aynaya her yerleri,

Sense sanırsın,

Kırşehir' in yediveren gülleri;

Ey gönül;

Kendini bilmez deli gönül;

Aynaya bakmazsın haline bakmazsın,

Sen,

Ne, utanmaz allanmazsın;

At gözünle çayır yer,

Üstüne bir de, gül koklamaya kalkarsın..

Ah gönül;

Nedir, şu senden çektiğim;

Dur durak nedir, öğretmedin bana,

Sen;

Ağzıma bir parmak bal sürdün;

Ve yetmişe dayadığım, merdiveni yıktırdın

Alınmaz kaleleri aldırdın bana..

03 Ekim 2012