Ağladıkça

 

Belki dedim,

Gözyaşlarım dinmedi;

Bahar dedim yaz dedim o acımı duymadı

Gelmedi.

İçimdeki alev, alev yanan yangını söndürmedi.

Ele güne rezil oldum ağladıkça..

Aylar geçti yıllar geçti

Ne mevsimler gördü' de şu gözlerim,

Ben bir onu göremedim;

Ve ben,

Ele güne rezil oldum sağa sola bakıp aradıkça.

Boşa gitti, beklemelerim;

Umutlarıma karlar yağdı ağladıkça.

Yüreğimde çıktı yangın,

Hala yanmakta;

Bu yangın gönül yangını, bu yangın hasret yangını

Oysa bu kimin umurunda;

Bir gün olsun gelip de, şu halimi soran yok;

Yitirmekteyim aklımı,

Umut içimde bir hasrete ağladıkça;

Bu nasıl bir hasrettir içimdeki,

Yaktı kavurdu.

Bu nasıl bir sevgidir bu nasıl bir aşktır şu bendeki

Esen yelden medet umar oldum.

Sabah demez yol gözler oldum, akşam demez yol gözler oldum

Hasret mi aşk' mı bendeki;

Yanarım terlerim, geçmişe ağladıkça.

05 Ekim 2012

Yüksel Şanlı er