Boşluğun Anatomisi

"Ucuz seslenişlerin son çağrısı bu!

Dal kırmadan bir gönül eğlenir mi?"

Ölmekte lazım!

Ama öyle sinerek değil;

Gölgelerin son nakaratına kadar

Kuru ayazların sıcaklığında yitmek

Tüm boşluklar çamurla sıvanmaz

Boğulurken bir balığın süzgeçleri

Uçarken kuşların sesinde zaman

Eteklerine dolmalı recm taşı

Sonra kırmızı güle nakarat

Öperek başlamalı gün diyetleri

Tüm kötü niyetlerin kalbine

Soldan çekilmiş bir kadının

Boşluğunda yükseliyor eri

Ve çivi duruşunda bir oğlan

Karıncalara dokunmadan

Üveyik sancısında elleri

Sızılı limon çiçeğinin gölgesinde

Potinlerinde mayasıl nöbetler

Sigarasında baruttan bitişler

Sevgi neyin nesi bilinmez

Lavanta kokan anne yastıkları

Beklemenin uysallığında yüzü

Işığında yol gösteren fenerler

Bitmeli bu savaş ve kavuşmalı

Tüm kınalı yapıncaklar…

Beklemede…

Diline sus ekleyen kadın

Omuzlarında kağnı izleri

Bir şey söyler gibi bakışları

Nazenin geçişlerde dağlara

Şimdi direngen başaklara

Yüz sürme saati…

Karanfili ısıtmak saçlarından

Gül basmak yaralı ceketlerin

Son düğmeli iliklerine…

O yüzden!

Tüm boşluklar acı yüklü

Kavuşamaz bulutların gizinde

Anatomik çağrışımlardan besleniyor

Adına dünya denen çok boyutlu resim

Son röntgenimi çek anatomik boşluğumun

Savaşmadan sevişilmez…