Bir Romanda İzler 12 Aklına Geleni Kırdı

bir metre boyunda çam kütüğü

omzunda gidiyor eve doğru

ibram aliye anası sorar

yere atınca:“yapılınca gör”

-uyaksız hece-

ilk

kezdi

kendine

güven geldi

yaptığı sazda

yoktu düzen ayar

perdelerinden belli

saz

sana

ses bana

uymuyordu

evdekilerden

baş ağrıtılmasın

diye resital damda

bir

ibram

söylüyor

bir kır eşek

geviş getiren

bakıyor öylesi

trene bakar gibi

-gülce üçgen-

yarıştırdılar

bir sazı tirildedi

bir kır eşeği

anırdı zırıldadı

çekiştirirken

anası ebesiyle

zırıltı dindi

sazı tokuç gibiydi

“çat” sesine de

eşek tepkisiz kaldı

çat kapı derken

anası da sarıldı

-gülce-

ağır aksak bağırıp çağırıyordu ibram

boyuna dönüp dolaş yerine durmadan

teyze oğlunu üsen “enişte” diye çağır

soramadan edemez kardeşine eş olur

dedesinin evinden sandıktır karıştırır

kavı çakmağı tütün ufacıkça tabanca

yarıştırır mı şimdi eniştesiyle kırda

dağın başı duman geçince gelir tavı

ses çıkmaz iki gün sonrası dede sorar

ibramın karşısına üsenin tabancasını

dışarı düşürmemiş dese tabancaya es

goncasını açar gül ninesi içten duyar

ahırı damı gezdi samanlığa da indi

küflenir dedi çıktı yukarıda ninesi

bindi tepesine de“ne aranırsın orda”

acıkınca mı oğul aşı soğur püflenir

-gülce çaprazlama-

041012denizligülcebahçe