Şehir Ve Ben

 

gözlerim
en futursuz düşleri ağırlamakta yine
biraz hüzün
biraz da keder demliyorum
yüreğimin dehlizlerin de


nasıl olsa bizim yarınlarımız olmayacak hiç
dünlerimiz ise
yine ölü ceninler düşürecek eteklerimize
ve saatim yanlız sensizliğimin kederlerine ayarlı
tiktaklar vurdukca beynime
ve günlerden hasret ertesi olacak  ellerim de


yabancı bir şehir  şimdi bütün buralar bana
ne çok bekareti bozulmuş şehirler takılırken gözlerime
ve geride kalan
dul sokakların rukuşlu izbe çehresi
katre katre hüzünlerimden süzülen


bak yine alaca bir akşam iniyor pencereme
duvarlarımda gölgenlerin üşürken sessizce
bileklerimde  bir hazan kesiği
ve mutluluğun resmi hayallerimde
ki....
baktığım aynaların hepsi bir yalancı şimdi
gözlerime çarpan bu suret benim mi?
odalarımda unutulmuş yankılanan bu sesler
bana senden mi hediye


kıblesi bozuk yine düşlerimin
pembesi yok !
ya siyah  ya da hep gri ötesi
yorgunum yar..

yorgunum yollarımın yokuşa ermesinden

ve şehir ve ben
bir de tınısı bozuk bir şarkı geliyor ötelerden
ellerimde demli bir çay
ısıtmıyor içimi  senden başka hiç bir şey
ve gün bana çoktan küsmüş
doğmuyor
gözlerime gözlerinin doğduğu yerden


.......aysu......