Üşürdü Varlığım Varlığına

oysa ki...
nede çok severdim  o nasırlı ellerini
ki..yanımdayken bile tek hasretimdin sen canımda


şimdi..
darmadağın olmuş anılarımı derliyorum yarınlarıma
senden öncesi yokmuş da benim için
senli günlerimden hep hırpalanmış bu sevda
her şey bir yabancı bana şimdi
ve her şey dibe vurmuş
bir hasret kesiğisin şimdi avuçlarımda


bilsen..
ne çok agıtlar öğrendi şu yüreğim yokluğunda
ve ne çok kına kokulu türküler yaktım senden sonrasına
geceye inat ederdi çocukca yüreğim
ve gözlerim düşerdi yağmurun hazin kollarına



ki.... şimdi
mazi denilen gecmişten artık sukuta erdi duygularım
sessizce bir gemi yol alırken sonsuzluğa limanımdan
ve ellerim...
hasretini topladıkca göğün maviliğinden
tenim tenine üşürdü her an
ki geceye nefretim ta o gündenlerden kalmadır benim
ve isyanım adımlarını saklayan sokaklara


ve hasretlerini gecenin karanlığında uyutturdum hep
gittiğin o günün seneryosu kalırken hafızamda
bir beden daha dönerken viraneye
bilirmisin...
nasılda yıkıldım senden sonraki sabahlara
ki yoktun yanımda
içimde isyan vardı sensiz aldığım her soluğa


ve hep üşürdü varlığım varlığına


......aysu.....