Hayat Musallada…

HAYAT MUSALLADA…

Kendi kitabıma saklasam yüzüm,
Hayat  gıyabımdan okuyor beni.
Harında tavlayıp günah örsünde,
Şekilden şekil’e sokuyor beni.

Kimi zaman beni  inceden ince,
Eğirir iğinde narin narince,
Tezgahına geçip ayar verince,
Envai desende dokuyor beni.

Ölçer biçer beni kendince karar,
Dar tutar ölçümü olurmuş zarar,
Gözlüğünü takar iğneyi arar,
Ustalık cakası yakıyor beni.

Gün olur  atarak üstünde pası,
Kalaylı bakraca  daldırır  tası,
Uğraşır kendince   neyse kıstası,
Her gün kaptan kaba döküyor beni

Bazen tel olurum gönül sazında,
Akordumu yapar kendi bazında,
Sıkıca tutarak  burgu hazında
Bir sağa bir sola büküyor beni.

Her yaptığı şeyi  sandırır paye,
Daima aklında bir saklı gaye,
Kendin mabut sanır işi kinaye,
Günbegün  benlikten  söküyor beni.

Der İlhami halden hale gelmişim,
Mülayim halime bakıp gülmüşüm,
Öğrendim ki en son defa ölmüşüm
Hayat, musallada  yıkıyor beni