Zikirler Gül Olur

Titreyen dudaklar sükûtu sermez,

Fikirler sel olup sarsar kalemi.

Avizem mahzunca ışığı dermez,

Zikirler gül olup sarsar âlemi.

Şafağım sökerken bülbüller öter,

Seherin sancısı yangınla gider,

Vuslat cana girer, hasretim biter,

Mahirler dil olup sarsar meltemi.

Sokaklarım bir bir örer Ahmet'i,

Rıhtımım arzuyla toplar zahmeti,

Rabbim gökyüzünden yığar rahmeti,

Şehirler çöl olup sarsar matemi.

Mevsimlerin ahı bağrımda kalmaz,

Bağbanlar kâbusla hüsranlar sağmaz,

İklimler özümü dermansız kılmaz,

Nehirler göl olup sarsar elemi.

Meclisimde aşkla güler sakiler,

Otağda hızlıca solar şakiler,

Yangından gazeli yazar Bakiler,

İksirler bal olup sarsar nur Cem'i

Pervane'm kaygıyla olmaz umutsuz,

Oynatmaz elini harsız, yakutsuz,

Geçirmez günleri neşesiz, mutsuz,

Emirler yol olup sarsar son demi.