Vaveyla

bozuldu şivesi dünyanın

mavi kadar mavi değil umman

şah

griye yakın mat

aslını hediye etti çürük bir sandala

çıldırmış sessizliğin içinde hayat 

gök ipsiz kuşaksız bir seyahat

kalışlar var

gidişler üstüne yığılmış

bir fiskeyle kurutulmuş 

kurulmuş cümleleri serildi önüne

kırılmış ünlemleri topladı zaman 

kustu an tik tak

insanların dilinin ucunda

intihar

har

uçurumlar 

uçurumlar kaldı göz çukurunda firkat

akça pakça taze gelinleri ağlattı 

ağlatacak

susuyor musunuz

Yağmur yok çok kurak

Sevdiklerini cebine 

sevmediklerini kalbine tıkıştırdı sonra

çırpınan turkuaz yalnızlığın biteviye 

keskin dişini batırdı tenine 

canını acıtarak

aksi mi aksi 

meymenetsiz alkışlara

ekledi demini almış sisleri ah

vah değiştikçe değişti 

ayıplarda vaveyla 

bu tufan, uyanmadan düşün ortasında 

ölen bütün çocukların 

göçüyor sığınıyor utanmadan hayat

yine bize kaçarak

içime sur üfleyen meleğe bağışladım kendimi

kalan son kibritle yakarak

üşüyor musunuz

bütün ölüleri gömdünüz mü halimize acıyarak

.