Çaresiz

Başında onca telaş yüreğinde gamdan iz.
Aynı pınardan içtik çaresizle suyu biz.
Baharda zemheriyi yaşadık kahır, çile.
Ağustosda üşür de söyleyemez çaresiz.

Gam gönlünde kamp kurar alıp sattığı zarar.
Gece ışık bulamaz gündüz fenerle arar.
Çalışır çabalar da emekleri nafile.
Dümdüz yerde şaşırır yol bulamaz çaresiz.

Kimse hâlini sormaz Lal olur ağzı dili.
Ne ağlayanı vardır ne destekçi kefili.
Çok gerilerde kalır dağı aşar kafile.
Çaresizlik sihrinden kurtulamaz çaresiz.

Umutları kırılır, ızdıraptan yorulur.
Mutluluğu ararken yine hüsranı bulur.
Susuzluktan kavrulur su kıyısında bile.
Suskunluğa bürünür hep kahırdan çaresiz.
Ankara,16.08.2009 İ.K