Aynı Kentin Çocuklarıyız

hepimiz aynı kentin çocuklarıydık
ve hep esmer ellerimizde saklanırdı güneş 

gözlerimizde geceden kalma yakamoz ışıltıları
düşerdi bakışlarımızın çok ötelerine
sarışın
esmerdik
ve biraz da kumraldık işte
yanık buğday tenimiz vardı
ve bir de masum gülücükler eksilmezdi yüzümüzden
çocuktuk işte al al yanaklarımız vardı
kederden uzaktır yüzümüz 
yüzümüz aydan da öte

ama ürkektik birazcık 
ve hep  korkardık kirli izbe caddelerde yitmekten 

o yüzden hiç ayrılmazdı o minik ellerimiz
elele dolaşırdık her yerde
hatta saklambaçta hatta kör ebede
ve bilirdik
bir gün zaman gelecek büyüyeceğiz
ve çalınacak yüzümüzdeki tebessümler
yiteceğiz bu kirli şehrin izbe caddelerinde
ezileceğiz hasret zulümlerinde
belki de savaşlar göreceğiz kim bilir
ekmek savaşı
aşk savaşı
sevda savaşı
ama illa ki namus savaşı olacak yüreğimizde

bilirdik ki kavgalarda dağılacak saçlarımız
yumruk yumruğa yürüyeceğiz hayat serüveninde

ve ağlayacağız bir gün
gün gelecek ayrılacak ellerimiz biz istemesek de
ve canhıraş kavgalarda yaşlanacağız kim bilir
ve özleyeceğiz 
gözlerimizden yansıyan yakamozlarımızı
bir de saçlarımızı dağıtan ılıman rüzgarları gizlice
sıcak ekmeğin arasındaki şeker tadı kalacak dilimizde
ve büyüyeceğiz biz büyümek istemesek de

ve zaman susmayı öğretecek hepimize
kar yağacak saçlarımıza iyiden iyiye 

oysa ki
aynı kentin çocuklarıyız hepimiz
esmer ellerimizle taş sektiririz
deniz kenarında sessizce
kiminde bir topa düşler kurarız için için
kiminde ağlarız güneşin gölgesinde
çocuğuz işte
ve düşlerimizde ya yarış arabası vardır bizim
ya da bezden bir bebek

ve bir gün çalacaklar ellerimizden düşlerimizi
ne bez bebek kalacak geriye
ne araba ne de bizler 

anlımızda belirginleştikce hayat çizgimiz
özlem duyacağız bu kentte yiten çocuk seslerine
ardından koştuğumuz simitçiyi hatırlayacağız belki de
dalacak gözlerimiz salıncağı kırılmış parkın birine
özleyeceğiz taş sektirdiğimiz o suları
ve annemizin "baban seni bekliyor" demelerini bile

bizler aynı kentin o masum çocuklarıyız işte
bizler büyüsek de
başka çocuklar doğacak peşimizden 

aysu

(küçük torunum hüseyin berat ın   mardin gezimizde çektiğim resmidir )