Yanlız Kalmak Yalnızlar Rıhtımında

Ne gerek var yarene dünyalık

Bugün var iken yarın olmayan ahbaplık

Gönül istemez artık bir yoldaşlık 

Ne de sıkı bir dostla sırdaşlık

Ne bir arkadaşlık ne de bir makamlık

Anladım artık

Yalnızlar rıhtımından bile yalnız kaldık

 karanlık gölgem ile yalnızlığa esir kaldık

Ben yine yalnızlar rıhtımından uzaklarda yalnızım

Sadece eşlik etsin bana karanlığım can yoldaşım

Üşüdüğümde üzerimi örten bir tanecik rüzgarım

Gecenin ıssız vakti sokakta geçen kediden aldığım selamım

Birde halimi hatırımı soran can kuşlarım

Yeter bana

Yalnızlık yoldaş olur bana

karanlık kucaklar beni

Üşüdüğümde rüzgar örter üstümü

Issız sokaktan geçen bir kedi verir selamı

Üşüyen bir kuş sorar hatırımı

Beni şık giyinimli bir dost değil

Gökyüzünde parlayan yıldızlar dinler meramımı

Bu gece misafir var yalnızlar rıhtımında

Damla damla dökülüyor

Suya doymuş topraktan kayarak rıhtıma

Su diye bağıran çiçeklerin yolunu gözleyerek

Daha öğrenmedi ama misafirlik bir gün sürecek

Yalnızlar rıhtımından bile geri gönderilecek

Ağlasada bunu öğrenecek bunu kabul edecek

 Üzülecek, hüzün çiçeğini dökecek

Bende üzülüyorum ama dayacanak alın yazısına

Oda zamanla sarılacak rüzgarın yorganına

Kedilerin, güvercinlerin selamına

Boynu bükük yer arayacak yalnızlar rıhtımında

Denizin kimi zaman yorgun masallarına

Kimi zaman dalgalı oyunlarına

Dostuyla birlikte iken yalnızlık çığlıklarına

Ben yine yalnızlar rıhtımından uzaklarda yalnızım

Sadece eşlik etsin bana karanlığım can yoldaşım

Üşüdüğümde üzerimi örten bir tanecik rüzgarım

Gecenin ıssız vakti sokakta geçen kediden aldığım selamım

Birde halimi hatırımı soran can kuşlarım

Yeter bana