Bir Resme Bir Şiir 41... Kırık Divit

Güneşin doğuşunu beklerken

Gerilmiş yaydan fırlayan

Çelik bir okla vuruldu umut güvercinlerim

Kana bulandı ayağına bağladığım

Buram buram sevda kokan

Hasret yüklü aşk şiirlerim.

Masum bir çocuk kadar günahsız iken

Kafiyeler anlamsız

Uyaklar yitik

Heceler öksüz kaldı,

Artık haykırmıyor

Seni seviyorum diyerek başlayıp,

Sensiz ben bir hiçim diyen imgelerim.

Ne bir mührü var üzerinde

Nede pulu

Adresine ulaşmayan mektuplar gibi

Nasırlı avuçlarımda kalakaldı

Hüznün dem vurduğu gecelerde

Gözlerimden damıttığım kana,

Mürekkep niyetine divitime batırıp

Acemi bir nakkaş gibi

Ak sayfalara nakşettiğim yürek seslerim.

Artık ne bir hokkam var

Nede ucu kırık divitim.

Kıblesi yitik bir şehirdeyim.

Kime adres sorsam muamma

Her köşe başı çıkmaz bir sokak.

Şimdi ben bu ölü güvercini