Düşüş

.

ara sıra unuturum aynaları

suya düşürüp gözlerimi böyle zamanlarda

kavuşurum kendime

bir çocuğu görmüş gibi olurum uzayan

uzadıkça kararan saçları

öper içli içli savrulan yeni bahara ağaçları

dingin zamanları sığdırıp kendi kendine

bugün yine çay içmeliyim mesela

hüzün molasında biraz ağlamaklı

telefon çalmalı

ve insanların bitip tükenmeyen telaşı

saçlarıma sinmeli 

günün köhne bakışı

bir yenilmişlik hissi boğazımda

kısa yolculukların uzun ayrılıkları

yaşamın içinden herkese 

şarkılar tutmalar falan

söz vereceğim her zamanki gibi

gül sereceğim güneşe gidenlerin ardından

sonra gece gelince uğrak yerine

kavgacı ruhumu boydan boya soyup yıkamalı

bacası tütmeyen evleri 

istediğim kadar dinlerim o vakitte

ne toprağın gerginliği sarar beni

ne alnıma konan yazgılar

anne sözlerini toplamış 

kocaman yelpazedir bulutlar

serinledikçe anlarım inan

kilit kilit üstüme isyancı duvarların

baştan sona hükümsüz kaldığını

16Nisan2012