Sus Sakın Bir Şey Söyleme

sus sakın bir şey söyleme
sukut dehlizlerine esir düşmüşken kelimeler

yamalı bir aşkın cehresiyim şimdi ben
bir yanım kırmızı hep
diğer yanım siyaha  özenen
ki... sana etmiyorsam sitem
içimde yaşayan sevdamadır  saygım
bakma öyle ürkek gözlerle bakma  yüzüme

anılarla sararmış kirli bir yaprağım şimdi
sen bir kalemde silerken maziyi nedensizce
bilmem ki hangi tene emanet ettin kendini
ki yinede ben  sana kırılamadım
sevdan bu kadar içimde yaşıyorken
ve sana susuyorum  ben

şimdi ruhu seninle gitmiş boş bir bedenim
kederlerini ağırlıyorum  boş bıraktığın  tenimde
ki avuçlarımın içinde ki kınalarım hala ıslak
sen nasıl yaşıyorsun  bunu bilemem
al kalan şu  ömrümde al senin olsun
sen giderken
ben de vazgeçtim hayat diliminden

ama sus
ve bakma  öyle  küskün  gözlerle yüzüme
ve sakın bana bir şey söyleme
ki sesin kulaklarımda çınlar gittiğinden beri
adın  yine dilimde ki tek hecem

ki...
hani biz hep beraber olacaktık
gözlerini asla almayacaktın  gözlerimden
ve ellerin hep ellerimde kalacaktı
hani bitecekti ömrümüz birlikte
nerede benim sevdiğim hani nerede sözler

şimdi sen bana öyle uzak bir  ülkesin ki
ben binlerce med-cezirleri geçsem de
nafile...
ve saat sensizliğimin her saniyesi
vakit  sensizliğimi   bir  geçe

aysu