İnatla

.

    yazık eskisi kadar deli esmiyor bu rüzgar

    aslında başım önde çırılçıplak görmeli beni

    kara yağız gün uzandı taze çimenlerin üstüne

    içine yanmış eski resimlerin kokusu sindi

    çok uzakta diri kuşlara masal anlatıyor bir adam

    alın yazısı diyor bütün utançlara, kimin yazısı

    güldüğümüz dünya avuçlarıma çiziyor haritasını

    huzmeler iniyor aklıma, kurutmamış oyunların adını

    daha çocuksun diyor ben çocuk kalıyorum inatla

    yüzümde dizlerimde kalan dut lekesi yaşamak

    her mevsimin sonunda ahşap kapı önlerine üşüşmüş

    yaprak gibi esrik titriyorum soğuk acılara

    turuncu sabahlara ak benekli elbiseler giydiriyorum

    ay dede, güneşin saçları bir uzayıp bir kısalıyor hala

    kirlenme diyor sonra dellenme kolay değil anlamak

    daha adını bilmediğim çiçekleri koklayacaksın bana

    28Mart2012