Çaresiz Bekleyiş

Ben ki; anadan üryan şiirler yazdım sana

Gizlisi saklısı olmayan âşikâr sözcüklerde

Bir duysan içimdeki hıçkırıklı feryadı

Göz bebeğimde tuttuğum seni bir görsen

Ay ile güneş gibiyiz ikimiz

Kavuşması imkânsız iki dünya bir araya gelsede

Sen doğuyorsun ufkuma

Ben batıyorum yerin dibine kahır girdabında

Bekliyorum sabırla

Bu kez ben doğmak istiyorum gözlerine

Heyhat!

Çoktan kaçıp gitmişsin dağlar ardına

Suskun bakışlar gönderiyorsun gözlerime

Biliyorum çare yok bu fırtınayı dindirmeye

Lâkin

Sana meftun olan varlığımı bir görsen

Ne kadar arzulasam seni derinden

Çorak toprağın çaresizliği belirir dudak çatlaklarımda

Bir damla suya hasret bedenim

Bu gün de akşam olacak

Doğacağım bir mum şavkında

Ama sen olmayacaksın yanımda

Başka gözler belirecek aydınlığımda

Ve ben ölürken sen dirileceksin

Yine doğacaksın sevgi coğrafyasında

Sevdan büyürken yüreğimde

Yine ben, ölüp, ölüp dirileceğim

Ve imkânsızı yeniden oynayacağım gecenin karanlığında…