Ârızalı Adam

**********Aşkınla yanmaya pişmeye geldim
**********İstersen kov beni at şu başından
**********Huzûra ermeye canla yöneldim
**********Başından atsan da düşmem kaşından
**********Bir lokmacık olsun tattır aşından




1.

Ârızalı adam
Âfet gibi bir adamdı
Azametliydi soydan
Acun kokardı her tarafı
Adâlet (!) duygusu çok gelişmişti
Ahterleri dünyâya indirip
Ademleri çıkarırdı âsumana
Ardıçların soyunu kuruturdu bir kilo baklavaya
Armağanları kavgalara verirdi bedâvaya

Allah muhâfaza ya hızını alamazsa…


2.

Şeydâ gurûrunun yazıtı olmuş hayâtı
Rahmet yağmurları uğramamış caddelerine
Kediler köpekler saldırmış tefekkürün kalesine
Aynalar bile küsmüş mecnûn yüreğine
İşte bu yüzden utanıyor secde etmeye

3.

Bir gün "neden"siz aşklara tutulmuş dağın zirvesi
Bâzen ay bâzen yıldızlar hatırlatmış sevgiliyi
Nefes araları kısalmış eylül hüzünlerinin
Herkese açık sır oluvermiş nedâmet yüklü treni
Gözyaşları fermânlaşmış bitirmiş hikâyeyi (!)

4.

Ey "Çok Çiçekli Senfoni" !

Ârızalı adamın feri
Tek noktada şimdi
Dört gözle bekliyor
Senden gelecek haberi
Ne olur tutuver ellerini
Öğretiver şâhitliği
*********şehitliği
*********ölmeyi


(Atakum-Ekim/2010)

Dursun Tiftik