Duy Vefasızım Duy Sevdim Bir Kere

Gözümdeki yaşlar senden beslenir
Bahçemdeki kuşlar sana seslenir 
Deli gönül bir tek sende uslanır
Oy vefasızım Oy, sevdim bir kere!

Yokluğun düşerken yanık bağrıma 
Hangi gün duyarsız kaldım çağrına 
Kıyarım bu canı, bil ki uğruna 
Kıy vefasızım kıy, sevdim bir kere!

Ne yapsam derdime, yokmuş bir çare 
Ya sen uzak kaldın, ya ben biçare 
Sanma ki kapanır, açtığın yare 
Vay vefasızım vay, sevdim bir kere!
Duy vefasızım duy, sevdim bir kere!

İbrahim Değerli.