Sultanlar Mesnevisi

Şimdi yağsın gönle vuslat yağmuru;

Başlatın mecliste nurdan mâhuru.

Aşkla yansın hep Muhibbîlerle ten;

Köşkte Avnîlerle mest olsun bu ben.

Tanpınarlar cânı yaksın durmadan;

Yahyalar Itrî'yi yıksın durmadan.

Üsküdar'dan meşki kursun Mihrimah;

Derdi dürsün, neyde yansın can segâh.

Âvizemden şûle gelsin gönlüme;

Şevkle dönsün kor dudaklar bülbüle.

Âkif'im titrettirip dursun şiir;

Sâkiler tüttürmesin kordan zehir.

Yığmasın hiç handeler mâtem bugün;

Lâleler, güllerle solsun zor hüzün.

Âsumânım sermesin hicran kuşu;

Bozmasın müjgânı hiç kasrın yaşı.

Bâkiler sersin gazeller meclise;

Handa ölsün, kalmasın hiç hâdise.

Nur Necipler toplasın mevsimleri;

Ey kudümler, başlatın taksimleri!

Yığmasın neyler şikâyet meskene;

Meclisim neşveyle dönsün gülşene.

İntizarlar sermeyin bülbüllere;

Târumarlık süzmeyin sümbüllere.

Yerle yeksân olmasın cânânlarım;

Nûru bulsun, çağlasın harmanlarım.

Titretin mâh, girmesin kör loşluğa;

Gönlü hiç döktürmeyin zor boşluğa.

Güllerin bağrında bitsin korkular;

Yanmayan lebler bitirsin kuşkular.

İnleyen Pervâne sersin bayramı;

Titreyen leblerle dürsün hüzzamı.

( fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lün / )