Þimdi yaðsýn gönle vuslat yaðmuru;

Baþlatýn mecliste nurdan mâhuru.

Aþkla yansýn hep Muhibbîlerle ten;

Köþkte Avnîlerle mest olsun bu ben.

Tanpýnarlar câný yaksýn durmadan;

Yahyalar Itrî’yi yýksýn durmadan.

Üsküdar’dan meþki kursun Mihrimah;

Derdi dürsün, neyde yansýn can segâh.

Âvizemden þûle gelsin gönlüme;

Þevkle dönsün kor dudaklar bülbüle.

Âkif’im titrettirip dursun þiir;

Sâkiler tüttürmesin kordan zehir.

Yýðmasýn hiç handeler mâtem bugün;

Lâleler, güllerle solsun zor hüzün.

Âsumâným sermesin hicran kuþu;

Bozmasýn müjgâný hiç kasrýn yaþý.

Bâkiler sersin gazeller meclise;

Handa ölsün, kalmasýn hiç hâdise.

Nur Necipler toplasýn mevsimleri;

Ey kudümler, baþlatýn taksimleri!

Yýðmasýn neyler þikâyet meskene;

Meclisim neþveyle dönsün gülþene.

Ýntizarlar sermeyin bülbüllere;

Târumarlýk süzmeyin sümbüllere.

Yerle yeksân olmasýn cânânlarým;

Nûru bulsun, çaðlasýn harmanlarým.

Titretin mâh, girmesin kör loþluða;

Gönlü hiç döktürmeyin zor boþluða.

Güllerin baðrýnda bitsin korkular;

Yanmayan lebler bitirsin kuþkular.

Ýnleyen Pervâne sersin bayramý;

Titreyen leblerle dürsün hüzzamý.

( fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lün / )