Bıktım Sonlara Yeniden Başlamaktan

Akıl ardı edilmiş bir düşüncenin
Ev sahipliğini yapmakta dünya
Dünyamsa dünyayı ağırlamakta.
Bu ne perhiz
Kalanı böleninden büyük
Bu ne lahana turşusu
Yalanı doğrusundan gerçek
İçimi kemirmekte renksiz siyah, çılgın deniz.

İki olgu; biri iyi diğeri kötü
Yazılıyor aynı deftere,
Meyvesi; kargaşa, kavga, gürültü...
Çekilmiyor artık çekilmiyor, gerçekten
Birisi ayırsın şunları, bezdim
Aldığım her nefeste hayata geri dönmekten.

İki kişi; biri ben diğeri sensizlik
Mezcedildi aynı potada, en yakan ateşle...
Kahrım acıdan değil inan,
Haz duyuyor zaman içimi taşlamaktan.
Gel ayır artık beni sensizlikten,
Bıktım sonlara yeniden başlamaktan.