Karanlığın Isıttığı Soğuk Bir Odadayım

Karanlığın ısıttığı soğukmu soğuk bir odadayım,
Çaresizliklerimle ve yanlızlığımla başbaşayım,
Dönüp arkama baktığımda tek bir şey görüyorum,
Kocaman bir karanlık...

Çünki karanlık bir odadayım,
Soğukta bir başımayım,
Ne elimden tutan var,
Ne yanağımı okşayan,
Bu kirli dünyada bir başımayım,
Karanlık bir odada yapayanlızım...

Bir gülümseme güneş gibi doğacakken üstüme,
Karanlık odada yanan kibritimi söndürenlerleyim.
Soğuktan titrerken bir ışığa muhtaçken,
Üstümden battaniyeyi çekip pencereyi açanlarlayım.
Arkasına bakmadan bir yudum su vermeden,
Kapıyı üstüme kilitleyip TERKEDENLERLEYİM...

İnsanlığın akıl almaz kötülükleriyle,
Bir başımayım, yanlızım...
Ne güneş var gönlümde nede bir gülümseme,
Karanlık bir odadayım yanlızım,
Birde arkamdan vuranlarlayım...

Kapıyı bulamadım, ışığa bakamadım,
Çünki ben hep karanlıkta yaşadım...
Kapıyı bulsamda ışığa bakamazdım,
Çünki Ben;
KARANLIĞIN ISITTIĞI SOĞUK BİR ODADAYIM,
VE YAPAYANLIZIM ! ...

İsmail bedri acar...