Zaman

Zaman su gibi akıp geçiyordu ve geçmez sandığımız yaralarımız hep zaman içinde kapanıyordu belkide...

Yada alışıyorduk kanıksıyorduk açılan yaralarımıza bakarak yaşamayı,

Görmek istemediğimizde başımızı çevirmeyi ve hatta bantlayıp kapatmayı bile öğreniyorduk belkide yaralarımızı...
Sensiz Yaşayamamların yerini sensiz kötüyümler alıyordu önceleri....
Harca Harca bitiremediğimiz zamanı farketmeden tüketiyorduk aslında,
Yarına çıkmaya garantimiz var gibi...SELDA