An-karagözlüm

AN/KARAGÖZLÜM

Yüz çevir gayriden, tek cismim düşün

İstersin hep ismim an, kara gözlüm

Diyorsun, ben olsam tek gerçek düşün

Pervane misali yan, karagözlüm

İstanbul kokulum, Ankara gözlüm…

Öyle bir sevda ki en karasından

Kurtulmak ne mümkün aşk yarasından

Ben öldüm o kadar can arasından

Sen verdin yeniden can, karagözlüm

İstanbul kokulum, Ankara gözlüm…

Her yeri kaplarken aşkın, ihata

Acizim, eyledim sayısız hata

Yine de dönmedim sözümden kat’a

Sizi sevmek şeref, şan karagözlüm

İstanbul kokulum, Ankara gözlüm…

O nasıl gözlerdi, nasıl bakıştı

O bakış, gönlümü hepten yakıştı

Çağladı yüreğim, dışa akıştı

O akan yaş değil, kan karagözlüm

İstanbul kokulum, Ankara gözlüm…

Sarmışken ruhumu her türlü heva

Hoş gördüm nefsime cefayı reva

Anladım Sizsiniz derdime deva

Sen beni hep böyle san karagözlüm

İstanbul kokulum, Ankara gözlüm…

Doğdunuz bir güneş misali Van’dan

Bir Işık bırakıp göçtünüz han’dan

İstanbul kokuyor, Ankara bundan

Kararmış kalplere tan karagözlüm

İstanbul kokulum, Ankara gözlüm…

Ey gönlüm; seversen şudur ki riskin

 Düşersin dillere, olursun miskin

Mecnun da deseler, sevdandır teskin

Meftun’um bu sözüm son karagözlüm

İstanbul kokulum, Ankara gözlüm…

İstanbul kokulum, Ankara gözlüm…

Kadir Çetin 11-12 İzmir

Bu şiir Üstad Necip Fazıl’ın da hocası olan büyük Alim “Seyyid Abdülhâkim-i Arvasi” Hazretlerine atfen yazılmıştır. Osmanlının son zamanlarında, Van’dan İstanbul’a gelerek, Eyüp Sultan semtindeki Kaşgari dergahında senelerce insanlara İslâmiyeti doğru olarak anlatan ve Silsile-i Aliyye’nin  son halkası olan Seyyid Abdülhâkim-i Arvasi hazretlerinin kabr-i şerifleri ise Ankara’nın Bağlum ilçesindedir. Ruhuna Fatiha…

“Bana yakan gözlerle bir kerecik baktınız

Ruhuma büyük temel çivisini çaktınız…” N.F.K