Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Elimin Yordamı Sen

 

Her neye dokunduysan; adını efsun koydum
Kokun elimde hala, güller kokladığımda
Kayan gök taşlarından, vuslat çukuru oydum
Elimin yordamı sen, aklı yokladığında
 
Döşümde ki nakıştın, göç edip gittiğinde
Meczup çömez hallerim, tamamen ittiğinde
Arama desem yalan; nefsimde yittiğinde
Elimin yordamı sen, aklı yokladığında
 
Ne var arasan sorsan; nefesini özledim
Serenat gergefinde, seni candan gözledim
Canımda gizlenensin, bahtım ile sözledim
Elimin yordamı sen, aklı yokladığında
 
Yine Eylülde gelsen, hasretin yavan geldi
Tabuları bir delsen, yaban; her zaman eldi
Hallaç pamuğu sevdan, büründüğüm saf yeldi
Elimin yordamı sen, aklı yokladığında
 
Zikrinde dua ismim, bilmediğimi sandın
Gizli takiplerdesin; an dedimde mi andın
Gururuna yenilme; işte o zaman yandın
Elimin yordamı sen, aklı yokladığında
 
Sayısız şiirimde, bülbül vuslat arıyor
Lal rengi küs çiçeğim, yarasını sarıyor 
Gönlümün seyri sensin, yolum yare varıyor
Elimin yordamı sen, aklı yokladığında
 

 

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 7
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Elimin Yordamı Sen

GülsenTunçka GülsenTunçka