Kardeşime

Çocukken evimizin bahçesinde açardı,

Daha sen,

Küçücük bir bebekken.

Bahçedeki salıncakta bırakıp,

Bu çiçeklerden toplamaya giderdim.

Bir keresinde annem hastanede yatıyordu,

Babam elimize birer demet,

bu çiçeklerden tutuşturup resmimizi çektirmişti.

Sonra da,

Anneme hastaneye göndermişti o resimleri.

Annem de arkasına şiir yazmıştı.

Bu çiçekleri nerde görsem annem,

Yitip giden çocukluğum,

Boynu bükük kardeşlerim aklıma gelir,

Sende biliyormuş gibi poz vermişsin,

Bakınca yüreğim burkuldu,

Önce annemi özledim,

Sonra çocukluğumu,

Ve bu kış mevsiminde sarıçiçekleri,

Bir kuş kadar yüreğimin,

Gök yüzü kadar acısı olduğunu işte bu gece anladım….