Sevdadır güzelin başına bela
Ey; laf, söz bilmeyen! Lak lak ededur
Sükûttur sevenin ruhuna cila
Aşığın yüzünden akan nurdur nur
Gönül kapısına takılmaz zincir
Nelere devadır zeytin ve incir
Kimler yüreğinde taşıyorsa kir
Kapkara siması olamaz zinnur
Asiye Allah’a şükreden kadın
Her dem Yaradan’ı zikreden kadın
Nil’in kıyısında fikreden kadın
Musa’ya analık ne büyük onur
Fıtratın gereği amel eylersin
Yoksa asaletin acep neylersin
Hayvani dürtüyle kelam söylersin
Oturup yılanla planını kur
Garip bir insanım sınırım belli
Boynumu bükerim ben bundan kelli
Gün gelir göçerim arzdan temelli
Bu yüzden dilim hep üç ihlas okur
Uçtum kanat kanat dendi bu avdır
Beni aşk odunda yakan bir kavdır
Yaşamak verdiğim en zor sınavdır
Kalbim içten içe derdimi dokur
Tarihin başından sonsuza uzar
Nice aşklar var ki destanlar yazar
Nedense acısı içime sızar
Kaynar yüreğimde hep fokur fokur
Aşkı kalbe yazan sırlı kalemdir
Sevda yakan ateş, ince elemdir
Bu hal ki insanda bitmeyen demdir
Huzur bulur kişi olursa şekûr
NİLÜFER SARP________