Ardından

ARDINDAN

Gidişinin ertesiydi daha

Anlayamamıştım bir tek benden mi gitmiştin

Yoksa en çok benden mi gitmiştin

Kimsenin bakışlarında görünmüyordu eksikliğin

Bendeki kadar

Susuvermiştin ansızın

Bir yürek sızısı çökertmiştin inceden önce

Sonra derinleşmişti suskunluğun

Ağlıyordum

Benden çok ayak seslerin ağlıyordu

Koridorlarında yalnızlığımın

Olabilir miydi?

İhtimali var mıydı?

Bir gülümseyişle alay ederek

Kalkar mıydın düştüğün yerden

Ama olmadı işte susmuştu gülüşlerin

Susmuştu yanağındaki gamze

Benden gidişinin ayak sesleriydi hıçkırıklarım

Yarım yamalak hatıra kırıntılarına

Nede çok anlamlar yüklenirmiş böyle anlarda

Ne çok gitmiştin benden

Ve ne çok götürmüştün giderken

Boşluğun öyle derin bir sancının

Hummalı titremelerinde

Hissiyatımı sınıyordu şimdi

Gözlerini yumduğun yerde

Bir tek benden mi gitmiştin

Neden kimsede

Gidişinin eksilttiği boşluklar belirgin değil benim kadar

Birçok defamı gitmiştin benden yoksa