Fatma Kadının Öyküsü

Kader deyip geçtiler şu benim alnımdaki kara yazıma.

Silinmez dediler.

Uğraşma dediler durdular yazıma.

Vurdular kırdılar bana,

Ben alnımdaki kara yazım yüzünden ağlarken.

 

Kader deyip geçtiler şu benim alnımdaki kara yazıma.

Beladan, belaya sattılar beni.

Neler geldi neler, genç yaşımda hayatta başıma.

Vurdular, kırdılar deli ettiler beni deli.

Kara kaderime gece gündüz demeden ağlarken.

 

Kader dediler geçtiler benim alnımdaki kara yazıma.

Silmeyi denedim alnımdan olmadı

Kaçmaya çalıştım yine olmadı

Bir şeyler oldu sonunda benim aklıma.

Elimde sigaram pencere önlerinde kara, kara düşünürken.

 

         Kader dediler geçtiler alnımdaki kara yazıma,

         Şu çaresiz derdim yüzünden

         Dediler ölüm artık sana yakın, hak oldu bak sana.

         Ve bir gün kapım çalındı,

         Gülerek girdi ölüm kapımdan,

Ben onu davul zurna ile onu, kapımda beklerken.

 

 

Not : Öyküsü denemelerim bölümündedir

teşekkürler.

 

A.  Yüksel Şanlı er

09 Ocak 2013

Antalya.