İlk Sevdiğim Adam

Güneşten yoksun buz tutmuş bir sabahtı elimi bırakışın;
ocaklardan bir gündü.
İyi hatırlıyorum genç yüreğimin titreyişi soğukdan değildi
Yılar sürecek bir vedanın sahnesiydi
Benim istikbalim için mecbur olduğunu söylüyordu dilin
Nedense gözlerimden gözlerini kaçırmanı algılayamıyordum
Aklım kabullenmiyordu bu zorunlu gidişi ...

Genç bir fidandım hayatımdan çıktığıında
Şu an ise minik ellerimi tuttuğun yaştayım
Başımda üç tel beyazı kapatan sarı saçlarım var görmediğin
Geçen onca zamana rağmen solmuş fotoğrafın yastığımın altında
Son içtiğin sigarayı ise hatıra defterimin arasında çekmeceme gizledim
O çok kıymetli kitaplarını vermedim kimselere
Bir gün gelir yine okumak istersin düşüncesiyle
Romanları severdin, en çok da devrimcilerin kitaplarını ezbere bilirdin
Zaten bu kitapkurdu halim de senden hediye
Bir kez kaleme alışdırdın bak daha ileri gitim yazıyorum artık bilmiyorsun….

Farkında mısın ne çok yıllar geçti benden uzakda saymadığın
O çiçeğim dediğin fidan boylu kız değilim
Büyüdüm değişdim
Kimi zaman tekin olmayan yollardan geçtim
Bazen çürük köprüleri arşınladım, zamanla düz yolları da öğrendim herkes gibi
Hayatta kendi çizgilerimi çektim
Daha yeni yeni olgunlaşdım
Nice hadiseler gördüm geçirdim..

Gidişler gelişler oldu olmasına fakat;
Umutla beklediğim o yolcu inmedi hiçbir uçakdan
O kin beslediğim "buzlar ülkesi"nden hiç gemi gelmedi bizim limana
Neden acaba?

Oysa söz vermişdin habersiz bırakmayacakdın
Üç ay vakteydi dönüşün ; on beş yıl vakit oldu yazık….
Güya çok özendiğin çiçeğin düğününe bile gelmedin
Kendi şenliklerinde, başka bayramlarda kalakaldın.
Sen ilk sevdiğim adamdın
Babamdın!!!!
Ben senin en değerlindim
Şimdi ise karındaşım olmayan bir kardeşdir gözbebeğin
Bil ki:
Ben büyüdüm ve sen benim gözümden düşdün!

Nazlı TOLUN