Yakarış

 .

                  107.Y  A  K  A  R  I  Ş

         Otuz  sene  dile  kolay , bir  yastığı  paylaştık ,

         Nice  badireler  atlattık ,  mutluluğa  ulaştık .

         Son  bir  sene  içinde  kader  ağlarını  ördü ,

         Bunca  insan  içinde  TÜMÖR  seni  mi  gördü ?

         Ameliyat  dediler ,  saatler  geçmez  oldu ,

         Endişe ve  üzüntü  yüreğimi  doldurdu .

         Doktorlara  sormadan  melül ,mahzun  bakardım.

         Defalarca  TANRIYA  şifa  diye  yakardım .

         Zaman  oldu  seni,  üzdüm ,  affını  dilerim .

         Gözyaşımı  tutamaz  mendil  yetmez  silerim .

         Evimizde ,  her yerde  birlikteyiz  sanki ,

         Sensiz  nefes  almak  bana,  öyle  yavan ki .

         Ben  şimdi  sensizim  ,  dayanacak  dalım  yok ,

         Bu  dünyada  yapayalnız ,  sevgilim  yok ,yarim  yok .

         İsterim ki  seninle  ben  de  hemen  öleyim ,

         Hasret  kalmam  gül  yüzüne ,  her  an  onu  göreyim .

         TANRI  duymuş  yakarışı ,  gönül  sesimi ,

         Anladım  ki  bağışlamış  bana , güzel  eşimi .

         Açar ,  açmaz  gülümsedi  yeşil  gözleri ,

         Tutuşunca  ellerimiz ,  'şükür' oldu  sözleri .

(Şiirlerime  güzel sesiyle değer kattığı için

 Güzin hanıma teşekkürler)