Tabiatla Bir Günüm

Efil efil estikçe seher yeli afakta

Esrarlı bir büyünün düğümleri çözülür

Canlılar uykusundan uyanırken şafakta

Zamanın imbiğinden hayat rengi süzülür

Mütevekkil bir derviş edasıyla ağaçlar

Zikreder gibi sanki sallanır sağa sola

Sıyrılır birer birer karanlıktan yamaçlar

Gecenin inadına turnalar düşer yola.

Bir yağmur serinliği kuşatır göğü, yeri,

Duyarım kurdun, kuşun sevinç çığlıklarını

Damlalar muhabbetle doldurur nehirleri

Yıldızlar birer birer kısar ışıklarını

Usum deli divane yürüyorken derbeder,

Dağların gölgesinde bir nebze serinledim.

Gönlüm boşaldı sanki ne dert kaldı ne keder,   

Öyle bir vecd içinde sessizliği dinledim.

Tabiatın ahengi bir huzur şöleniydi,

Yaprak hışırtıları kuş sesleri iç içe.

Bir yavru ceylan geçti gözleri yepyeniydi

Yürüyordu kaygısız otları biçe biçe.

Birden bir keklik öttü kayaların başından,

Uzaklarda bir kaval yanık yanık inledi.

Her nağme bir damlaydı sanki bir gözyaşından,

Ağaçlar, börtü böcek bu nağmeyi dinledi.

Akşamın siyah şalı indi günün üstüne  

Karanlıklar devraldı aydınlığın yerini

Zamanın kaydı düştü şimdi dünün üstüne

Ufuk dediğimiz hat kaybetti değerini.

Canlılar birer birer çekildi uykusuna

Kişnedi huysuz huysuz gecenin siyah atı                                

Kanadına gizlendi bir yeşilbaşlı suna

Esrarlı bir sükûnet kapladı kâinatı.

 İbrahim SAĞIR