Gün Eşim Danış

ben
seni gün bitimlerinde
ağırladım sevgili
karşımda göz/göze
yanımda el/ele
koynumda can/cana
böyle düşledim sevgili

Oysa sen
kaf dağının ardına sinmiş
doğmayan ürkek güneşimdin
Oysa sen
siyah elmastan kopardığım
katran karasına tünemiş
mum ışığından korkan Ay/ımdın...

Hani hiç ulaşamadığım
gün/ay....GÜN/AY'ımdın...
sen ki ...
sen ki hep
gün bitimlerinde ağırladığım
varsın be/varsın hayal olsun...
o hayal ki ömre bedel
gün/Ay...GÜN/AY'ım sen.