Kuşku

77.KUŞKU

 Ben  mutlu  oldum  yıllarca ,  seni  bilemem ,

Böyle  güzel  yılları ,  kolay ,  kolay  silemem .

Senin  derdin  benimdi ,  gözyaşı  döktük ,

Sarıldı  kollar  hasretle ,  sıcacık  öptük .

Zaman  oldu  incittim , kâlbini  kırdım ,

Senin  için  muamma ,  çözülmez  sırdım .

Bilesin  ki  ömrümce  sana  bağlandım ,

Sende  kuşku  ve  kuruntu ,  bense  dağlandım .

İçime  akıttım  yıllarca , gizli  yaşımı ,

Göğsüne koysaydım  bu  dertli  başımı,

İstedim  seninle  paylaşmak  sıcak  aşımı .

Yazık  ki kırmışım , can yoldaşımı .

 Şiir  bile  yazamadım ,  kuşku  ve  baskıdan ,

Çiçek  dahi  koklayamam ,  bahçemde ki  saksıdan .

Kişinin  bilinmez  hiç  bir  zaman ,  kişilik  yapısı .

Hele ,  hele  kapalıysa   herkese ,  gönül  kapısı .

 Yıllar  yılı  silemedim ,  kâlbindeki  kuşkuyu ,

Sadâkat  vaadimi  bozdun  mu  sandın ?

Sen  zorlama  kendini ,  TANRI  bilir  suçluyu !

Günaha  girdimse  MAHŞERDE ,  bil ki  ben  yandım .

Neden ,  kuşku ,  kuruntu , bir  kere  de  hayra  yor !

Seni  sevmek  kolay  sanma ,  bence  bir hayli  zor .!

Yüreğimi  yakan  ateş  artık  oldu  şimdi  kor ,

Duygularım  ne  âlemde ,  gel  bir  de  bana  sor

(Şiirlerime  güzel sesiyle değer kattığı için

 Güzin hanıma teşekkürler)