Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Toprağın Çocukları

                        Tablo: Fatma KESİCİ VARLI/Şiir ve yorum:Mehmet Fikret ÜNALAN
                  

                      
                                                  
 
                                              
                                                                       ...
                                    Analarının kuruyan memelerinden sonra,
                                           Hiç doymadı toprağın çoçukları
                         Çocuk ölümleri yaşadılar, şehirlerden uzak sıtmalarda
                               Bazen kerpiç evlerde, bazen bir roman çadırında
                     Koyu, karanlık bir girdap; sevmeye, sevilmeye bile mecal yok

                                              Ilgıt ılgıt döküldü gözyaşları
                                          Sessiz çığlıkları yükseldi semaya

                           Tutalım ellerinden, kaldıralım dedi fenomen bir kadın
                                      Sırf gösteriş için uzatır gibi yaptı elini
                                      Oysa açlığı sadece filmlerde görmüştü
                       Denizdeki kumu saymazsak, hiç avuçlamamıştı toprağı...

                                Zorbaların kahraman ilan edildiği bir ülkede,
                           Ne beklenirdi ki insanlık adına, gösterişten başka...

                             Fikirlerin hüküm giydiği, karalama kampanyaları
                                                  Zindanları doldururken
                                                  Uğursuzlar, imansızlar; 
                                    Özümseyemedikleri dinin, kisvesi altında
                                              Memleket kurtarma çabasında
                                             Açlar, açıklar kimin umurunda?

                                  Kan uykulara can verenler derin uykularda
                                                 Onların bu halini gören,
                                          Yılanlar  şaşkın bin yıl yaşadığına...

                                                                      Ve
                                                  Toprağın çocukları halen aç
                                     Analarının kuruyan memelerine muhtaç...

                                          "O" kadınsa çok meşhur şimdilerde
                                                Belli ki gözü çok yükseklerde...

                                   Bir anne gülümsüyor "ona" kırılgan bir yürek
                                                                      Ve
                                                          Alaycı bir edayla.
                                 Belli etmiyor ama, iki eli yakasında, iki cihanda.

                                                     Güzel günler göreceğiz
                                                             Üzülme anne!
                                                                      ...

                                     
                                                  02 Ocak 1943-01 Şubat 1999       
                                               Mekanın cennet olsun Barış ağabey          
 
                                                     Mehmet Fikret ÜNALAN
                                           
                                 
 
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 2
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Toprağın Çocukları

Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret) Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret)