Hüzünlüysem Sebebi Var

Diyorlar ki dünya bozuk; bozuk olan insan, düzen
  Nerede bir dertli görsem, acı çeker hep sol yanım.
Zalim baş tacı edilmiş, utanmıyor ezen, üzen
Dertli için dal tükendi, o yüzdendir hüznüm benim...

Düşman dolu etrafımız, paçamızdan çekiyorlar
Bir de çekilip kenara sırıtarak bakıyorlar
Barış denen tarlamıza zehir zakkum ekiyorlar
Derdiğimiz hep dikendi, o yüzdendir hüznüm benim...

Mazlumların hamisiydik, içimizde yoktu fesat
Anladık ki bu zamanda doğru konuşmak kabahat
Zor bir coğrafyaya düştük, göremedik bir gün rahat
Bize sunulan hep kindi, o yüzdendir hüznüm benim...

Irak, Filistin, Suriye; kanar durur içten içe
Diyorlar ki; sessiz kalın, siz de ortak olun suça
Her yangına koşar olduk; bağrımızı aça aça
Omuz kırık, çok yük bindi; o yüzdendir hüznüm benim...

Ben çalarım ben söylerim, feryadımı yoktur duyan
Baktım şöyle etrafıma; her yer dolu yılan, çıyan
Dedim, gönlüm eğ başını, sessiz sessiz haline yan
Filim koptu, perde indi, o yüzdendir hüznüm benim...

Aradığım bir teselli; gel beraber ağlayalım
Bölünmüşüz parça parça; söyle, nasıl bağlayalım?
Azrail´e selam gönder, bir irtibat sağlayalım
Hayallerim korktu, sindi; o yüzdendir hüznüm benim...

Demeyin ki bu ne kasvet? ye´se düşme diyen sendin
Bir kaç selde çöktün kaldın; yerle yeksân olmuş bendin
Bîçâreye kızıyordun, ne tez yıkıldın, tükendin
Kimi gördüysem bedbindi; o yüzdendir hüznüm benim...

Mecit Aktürk