Asıl Meziyet...
İnsan yanlış yapınca,
hemen boynu vurulmaz
Kul hata ettiğinde, bakmalı "nedir niyet?".
Hele ki bir dost için, dar ağacı kurulmaz
Bir dosta fiske vurmak, vurana da eziyet.
Aklı olan bilir ki, dostluklar da geçici
Bir tek dost bulamayız, olursak çok seçici
Gelmeden kapımıza bir gün kefen biçici
Gönüllerde yer etmek; budur asıl meziyet.
Hatasız tek kul yoktur; Var diyen yalancıdır
İnsan denen misafir, sanmasın ki hancıdır
Kavga, küfür, hakâret her gönülde sancıdır
Anlaşmanın yolunu bulmalı her cemiyet.
Kimi var, üç laf eder, eder gönlü tarûmar
Kimisi, her sözünden bir sır, bir hikmet umar
Kimi için konuşmak, hep kaybettiren kumar
Her yiğidin harcı mı hitâba hâkimiyet? ...
Mecit Aktürk
