Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Her Şeye Rağmen

HER ŞEYE RAĞMEN!!!

Kış boyu yanan sobanın çıkardığı kurumlar, yağmurla yıkanınca bacanın etrafı ziftlenmişti adeta.Kömüre yakın rengi bir korkuluğu andırıyordu bu durşuyla.Kiremitler üçe beşe bölünmüş birbirine yama edilmekten ibaretti birkaç sağlam kalanın dışında.Ne kadar zaman geçmişt iki bu kadar eskimiş bu kadarda rengi ağarmıştı belli değil.Uçlarında eğreti duran ağaçlarsa çürümeye yüz tutmuştu yağmur kar görmekten.Yosunlaşmış,küfe dönen rengi ne kadar eskidiklerinin habercisiydi. 
Gün batımı derin bir geçmişi çağrıştırıyor, üzerine gölgesi düşen dut yapraklarının arasından dökülen kızıl mor ışıklar, son yaşam belirtisini müjdelercesine raksediyordu özgürce. 
Köhneliğinin altında barındırdığı yaşam belirtileri hala umudun varoluşunun bir izahıydı kimbilir. 

Bir zamanlar çınlayan çocuk seslerinden izler bırakmışçasına dikilmeye çalışma gayretininse bir annenin çocuklarını her türlü kötülükten korurcasına kollarının altında sakladığı hissini uyandırıyordu .

Akşam olmuş, gün batmış,karanlık çökmüştü ki soluk ışıklar sızmaya başladı küçücük deliklerden.Belli ki tavanı da epey nasibini almıştı yıllanmışlığından.
Yağmur yağdığında tavan akıtıyor ev halkını çilden çıkarıyordur muhakkak.Akan yerlere küçük plastik leğenler kovalar koyup ıslanmaktan korunuyorlar ve her defasında yağmurla bir türlü talihleri barışmıyordur kim bilir?
Tüm bunlara rağmen yaşam devam ediyor ve hala terketmiyorlardı bu barakalarını.
Acaba bir başka yerde yaşam sürdürme gücü bulunmadığı için miydi, yoksa bütün iyi kötü hatıralarını burada barındırdıkları için miydi terketmeyiş sebepleri?
Sebep ne olursa olsun o çatıdan bir yaşam sızıyordu hayata her gece ve gün doğup batıyordu bıkmadan üzerlerine. İşte bunlara sahip çıkarcasına karanlıkta yükseliyordu yıkılmazcasına direniyordu o yaşamı devam ettirmek adına.

Kol kanat oluyor tepelerinde son nefesine kadar and içiyordu yıkılmamaya. Tam anlamıyla bir huzur abidesi oluyor bununla da gurur duyuyordu sahiplerini himaye etmek adına. Terkedilmeyişliğin keyfini çıkarıyor, görevini yapabilmenin hazzını duyuyor olmalı ki bırakmıyordu  kendini.

Kulaklarında rüzgar ıslıkta çalsa, eşlik ediyor beraber şarkılar söylüyorlar yaşanmışlıklar adına.

Yağmur ağlatsa da her yağışında iliklerine işlese de, üşütse de bedenini, o vazifesinin emeklilik yıllarını işe yaradığını düşünerek geçiriyordu  gururla.
Yasemen Akyürek Ankara 30 06 2011

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Her Şeye Rağmen

Yasemen Ak.Y Yasemen Ak.Y