Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Kalabalıklarda Yalnızım




ışıksız odalarda tek başıma karanlıklardayım
başım ellerimin arasında seni soluyor seninle yaşıyorum
inzivaya çekildim yapa yalnızım yokluğuna alışıyorum
unutmak kolay değil seni boşuna çabalıyorum

öyle bir girdin ki yüreğime feleğim şaştı sanki
ben ben olmaktan çıktım değişti tüm yaşantım
aynı beden de yaşayan ruh ikizim gibiydin
seni seviyorum derken ben de seni deseydin

sensizliğe mahkum ettin ölüm bile vızgelir 
al ipi sen geçir boynuma
celladım ol benim acıyarak bakma bana
alışkınım her gün ölmeye bu ilk değilki 
senden gelsin ölüm gülüp geçerim...


Refik
08.02.2013
İstanbul
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Kalabalıklarda Yalnızım

keskin2011 keskin2011