Ağlatan Bir Mektup

Merhaba Sayın Okurlarım

Ninenin Ölmüş Eşine Mektubu...

Son günlerde, bir surat bir surat ki gelin de, çayımı bile yarım 

dolduruyor bey.Allah'tan kulaklarım ağır işitiyor da, duymuyorum 

ne söylediğini…! Ama yine de hissediyorum. Beni, bu evde galiba 

istemiyor artık. Hey gidi günler heeey…!

 Oğlunu bilirsin, vur kafasına al lokmayı. İki ara bir derede ne 

yapsın? Ana bu, atsa atılmaz; satsa satılmaz.Bana artık gizli gizli 

sarılıyor bey...! Dün akşam, uyurken öptü beni biliyor musun? 

Nasıl ağırıma gitti nasıl. Artık akide şekeri de getirmiyor. Hani 

dişlerim yok ya, güya yerken garip sesler çıkarıyormuşum da; 

çocuklar iğreniyormuş benden. Yok, vallahi yalan bey, hiç yapar 

mıyım ben öyle şey?

 Gelin, çocuklara masal anlatmamı da yasakladı. Üstelik seninle 

konuşuyormuşum diye, duvardaki resmini bir yere sakladı. Olsun, 

koynumdaki resminden haberi bile yok.Yine de beddua edemem 

bey, oğlumun karısı; torunlarımın anası o.

Geçenlerde üst komşular geldi. Ne konuştuklarını duymayayım 

diye, kapıyı üstüme kilitledi. Duymadım, duyamadım; lakin 

hissettim. Düşkünler  evine yatıracaklarmış önümüzdeki ay beni. 

Ne yalan söyleyeyim epey ağırıma gitti, epey.

 Ha, sen ne diyorsun bey? Hani bir görünsen oğluna.Ne de olsa 

babasısın, seni dinler. Bu odada oturur, vallahi hiç dışarı çıkmam. 

Akide şekeri de istemem. Masal da anlatmam artık çocuklara. Ne 

olur, ayırmasınlar beni bu evden.

Yaşayamam, nefes bile alamam. Sana ait anılardan uzak ne 

yaparım ben, ne yaparım..? Şu camın pervazında hayalin durur, 

çekmecelerde el izin. Bastonun hala duvarda asılı.

İstemiyorlar beni artık, istemiyorlar hasılı. Hey gidi günler hey ..!

Hani diyorum, bir çağırsan. Yoksa, yoksa sende mi unuttun beni bey…

-------------------

Bu mektubu okuyup da duygulanmamak imkansız.

 Sevgili okurlarım

Allah kimseyi gördüğünden geri koymasın.Kimseyi kimseye 

muhtaç etmesin.Akibetlerimizi iyi getirsin.

Sağlıcakla mutlu kalın.Her şey gönlünüzün istediği gibi 

olsun.Selam sevgi saygılar.